Św. Ojciec Pio: mało znane fakty o jego życiu

Św. Padre Pio: mało znane fakty z jego życia

Jego dzieciństwo

Św. Padre Pio  był włoskim księdzem. Znany był jako pobożny i stygmatyk. Jego prawdziwe imię to Francesco Forgione. Urodził się 25 maja 1887 roku w biednej rodzinie rolniczej w małym miasteczku Pietrelcina we Włoszech. Miał starszego brata i trzy młodsze siostry.  St. Pio i jego rodzina byli bardzo biedni, ale religijni. Francesco nie mógł nawet chodzić do szkoły, co pozostawiło go w tyle za innymi dziećmi w jego wieku. Niemniej jednak jego rodzice wspierali jego pragnienie służenia Bogu. Rodzina codziennie uczestniczyła we mszy, a Francesco był ministrantem w lokalnym kościele. Modlili się także na różańcu i pościli trzy dni w tygodniu na cześć Matki Bożej z Góry Karmel. Życie religijne było ważne dla jego rodziców i dziadków, którzy byli analfabetami, ale nigdy nie zaniedbywali opowiadania Francesco i jego rodzeństwu historii z Biblii.  

Trochę Nieznanym faktem o św. Pio jest to, że gdy był młody, posiadał już specjalną zdolność: według jego matki, Francesco potrafił rozmawiać i widzieć Jezusa, Maryję oraz aniołów. Nikt go tego nie uczył, a przyszło mu to tak naturalnie, że oczekiwał, iż wszyscy ludzie potrafią to samo.

Podczas dzieciństwa św. Pio zawsze musiał pracować. Większość lat dzieciństwa spędził, opiekując się małym stadem owiec należących do jego rodziny. Dopiero w wieku 5 lat wyraził pragnienie zostania księdzem. Chciał poświęcić swoje życie Bogu. Jego zdolność rozmawiania z Jezusem i Maryją trwała także w okresie nastoletnim, gdyż według relacji nadal widział niebiańskie wizje. Po ukończeniu szkoły publicznej posłuchał młodego kapucyna, który wówczas zbierał datki, i to właśnie ten moment zainspirował go do zostania bratem zakonnym.

Kiedy św. Pio z Pietrelciny opowiedział rodzicom o swoich planach, Francesco wraz z rodzicami udali się do Morcone, aby dowiedzieć się, czy może wstąpić do Zakonu Kapucynów. Bracia byli bardzo szczęśliwi, mogąc powitać Padre Pio w swojej wspólnocie. Jednak bracia chcieli, aby ich nowi adepci byli najpierw bardzo dobrze wykształceni, a Francesco był analfabetą.

Innym nieznanym faktem o Padre Pio jest to, że jego ojciec wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby pracować i móc opłacić prywatne korepetycje, które pozwoliłyby jego synowi zdobyć wykształcenie umożliwiające wstąpienie do wspólnoty kapucynów. Niesamowite jest to, że udało mu się przejść przez prywatne korepetycje i zdać wymagania akademickie, by zostać częścią klasztoru. Tak więc w wieku 15 lat Francesco wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, gdzie przyjął imię "Pio" na cześć papieża św. Piusa I.

Kiedy został księdzem

Niestety, w wieku 17 lat Padre Pio zachorował; zaczął skarżyć się na brak apetytu, trudności ze snem, zmęczenie i migrenę. Zawsze wymiotował i mógł jeść tylko mleko i ser, aż jego stan zdrowia się pogorszył. Przełożeni postanowili zabrać go w góry na świeże powietrze, jednak to rozwiązanie nie zadziałało, a lekarz poradził mu, by wrócił do domu. Mimo że jego zdrowie się nie poprawiło, nadal kontynuował naukę do kapłaństwa.

Był czas podczas modlitwy, gdy inny zakonnik zgłosił, że widział Padre Pio unoszącego się w powietrzu podczas okresu ekstazy.

W końcu w 1910 roku został wyświęcony na kapłana przez arcybiskupa Schinosiego w katedrze w Benevento. Jego ojciec był jeszcze w Ameryce, podczas gdy w kącie katedry jego matka „mamma Pepppa” płakała ze wzruszenia, ściskając w dłoniach obrazek pamiątkowy, na którym jej syn napisał:

„Jezu, mój oddechu i życie / dziś drżąc Cię wywyższam
w tajemnicy miłości / z Tobą będę dla świata
Droga Prawdy, Droga Życia / i dla Ciebie Święty Kapłanie / doskonała ofiara”.

Po święceniach kapłańskich powróciła choroba, którą przeżywał podczas studiów. Został odesłany do swojej wioski, Pietrelciny, aby odzyskać zdrowie. Za każdym razem, gdy próbował wznowić życie zakonne w klasztorze, nie udawało się to, ponieważ jego stan zdrowia się pogarszał. Z tego powodu jego życie kapłańskie skupiało się bardziej na modlitwie wraz z innymi funkcjami religijnymi, studiami teologicznymi, katechezach dla dzieci oraz spotkaniach z osobami i rodzinami w mieście.

W 1915 roku Padre Pio został powołany do służby wojskowej z powodu I wojny światowej. Został przydzielony do służby medycznej, jednak z powodu słabego zdrowia często wracał do domu. Był w wojsku do marca 1916 roku, kiedy to został zwolniony z powodu złego stanu zdrowia. To kolejny ciekawy, choć mało znany fakt o św. Pio.

Kiedy doświadczył stygmatów

Padre Pio jest jednym z nielicznych Świętych, którzy doświadczyli ran Męki Chrystusa na swoim ciele: stygmatów. Doświadczył pięciu ran ukrzyżowanego Chrystusa. Niósł je widocznie na swoim ciele przez 50 lat. Kiedy opowiedział o tym swojemu kierownikowi duchowemu, przypomniał sobie, że wszystko zaczęło się rankiem 20 września 1918 roku. Był w chórze podczas modlitwy dziękczynnej Mszy, gdy zobaczył światło, a Chrystus ukazał mu się. Z ciała Chrystusa wychodziły promienie światła przypominające strzały. Raniły jego stopy, ręce i bok. Gdy odzyskał przytomność, leżał na ziemi ranny. Jego ręce, stopy i bok krwawiły i bolały tak bardzo, że nie mógł się podnieść. Czuł, że umiera, ale Pan trzymał jego serce i ocalił go. Potem czołgał się do swojej celi, oparł się i modlił. Ponownie spojrzał na swoje rany i płakał. Śpiewał hymny dziękczynne. To uczyniło go pierwszym kapłanem stygmatykiem w historii Kościoła katolickiego.

Lekarze badali rany i byli zdumieni: chociaż krew ciągle płynęła, nigdy nie było infekcji. W ciągu lat rany św. Pio raz się zagoiły, ale potem pojawiły się ponownie. Najcudowniejsze jest to, że krew Padre Pio pachniała jak perfumy kwiatów.

20 września 1968 roku Padre Pio obchodził 50 lat od otrzymania stygmatów Pana. W San Giovanni odbyła się wielka uroczystość. Uczcił mszę o zwykłej porze. Na ołtarzu było 50 dużych donic z czerwonymi różami, które symbolizowały 50 lat krwi. Oznaczało to także sposób, w jaki stygmaty pojawiły się na jego ciele 50 lat wcześniej. Teraz, 50 lat później, na kilka dni przed śmiercią, te rany zniknęły, jakby nie było dziesięcioleci bólu i krwi.

Padre Pio za życia objawił wiele darów, takich jak uzdrawianie, proroctwo, lewitacja, cuda, a co najważniejsze, miał zdolność czytania serc. Miał dar języków i dar nawrócenia.

W San Giovanni Rotondo Padre Pio był duchowym ojcem dla młodzieży należącej do mniejszego seminarium serafickiego. Pracował z nimi, prowadząc ich w medytacjach, spowiedziach i rozmowach duchowych. O jego zdolności czytania myśli i serc ludzi: pewnego dnia, gdy spacerował z młodzieżą, powiedział: „Jeden z was przebił moje serce”. Młodzi ludzie byli zdezorientowani tym, co powiedział, ale nikt nie odważył się go o to zapytać. Następnie dodał: „Jeden z was dziś rano przyjął bluźnierczą komunię, wiedząc, że to ja mu ją dałem podczas mszy”. Winny młodzieniec natychmiast ukląkł i wyspowiadał się. Padre Pio kazał innym odejść dalej, a na ulicy wysłuchał, przyjął jego spowiedź i przywrócił go do łaski Pana.

Młody ksiądz pragnął osiągnąć doskonałość; jednak im bardziej się o to starał, tym bardziej szatan próbował go powstrzymać. W rzeczywistości był dręczony przez szatana, chorując, ale to nie przeszkodziło mu wzrastać w wierze i miłości do Pana.

Kiedy jego były nauczyciel, były ksiądz Tizzani, umierał, a jego córka zobaczyła go bliskiego śmierci, wtedy wezwała Padre Pio, aby pomógł jego ojcu. Umierający otrzymał łaskę Bożą przez Padre Pio.

 Francesco, 5 sierpnia 1918 roku, otrzymał swoją niezwykłą łaskę, którą było przebicie serca. To jest kolejny nieznany fakt, o którym rzadko słyszymy. Inni święci, tacy jak św. Teresa z Ávili i św. Jan od Krzyża, otrzymali tę samą łaskę. Przebicie oznacza, że serce osoby wybranej przez Pana jest przeszyte nieznaną strzałą. Gdy ta nieznana strzała przeniknęła, pozostawiła ranę miłości, która paliła, podczas gdy dusza była wzniesiona na najwyższe poziomy kontemplacji miłości i cierpienia. Kiedy św. Pio opowiedział swojemu kierownikowi duchowemu o swoim przebiciu serca, wspominał, że podczas słuchania spowiedzi młodego mężczyzny w nocy 5 sierpnia, był przerażony, ponieważ zobaczył niebiańskiego gościa, który ukazał się przed nim. Natychmiast zauważył, że ta niebiańska wizja trzymała coś, co wyglądało jak żelazna włócznia z bardzo ostrym grotem, z ognistym płomieniem na końcu. Następnie ta nadprzyrodzona istota gwałtownie wbiła włócznię w jego duszę i poczuł, że umiera. Dlatego Padre Pio musiał poprosić młodego mężczyznę, którego spowiadał, aby opuścił pokój spowiedzi, ponieważ był chory i nie mógł kontynuować. Męczeństwo trwało bez przerwy aż do rana 7 sierpnia. 20 września 1918 roku relacje mówią, że bóle przebicia ustały, a Padre Pio pozostał w „głębokim pokoju”. 

Stygmaty uczyniły Padre Pio sławnym, ale wszyscy wiemy, że było w nim coś więcej. Nie był tylko Świętym stygmatów, oprócz niezwykłych wydarzeń otaczających życie Padre Pio, to jego prostota i troska o innych nadal inspirują ludzi dzisiaj.

Św. Padre Pio zmarł 23 września 1968 roku. Na jego pogrzeb przyszło 100 000 osób, co tylko pokazało, jak bardzo go kochali. W rzeczywistości pogrzeb był bardzo imponujący. Ludzie zostawali dłużej, modlili się i nieprzerwanie płakali. Minęły cztery dni, zanim tłum w końcu go pożegnał.

Podczas jednej z największych liturgii w historii Watykanu, papież Jan Paweł II kanonizował Padre Pio 16 czerwca 2002 roku. W swojej homilii papież przypomniał, jak w 1947 roku, jako młody ksiądz, udał się z Polski, aby wyspowiadać się u Padre Pio. „Modlitwa i miłość – to najpełniejsze streszczenie nauczania Padre Pio” – powiedział papież. Św. Pio był znany ze swojej pobożności, miłości i jakości swoich kazań.

Do wielu, którzy przychodzili do niego z wszelkiego rodzaju problemami, św. Pio mówił po prostu: „Módl się, miej nadzieję i nie martw się”.

Jest Świętym wolontariuszy obrony cywilnej, młodzieży i wioski Pietrelcina.

Jedno z najbardziej pamiętnych powiedzeń wiary św. Pio, tym, którym chcielibyśmy go zapamiętać, jest:

"Często podnosiłem rękę w ciszy nocy i w mojej samotnej celi, błogosławię was wszystkich i przedstawiam was Jezusowi oraz naszemu serafickiemu ojcu, św. Franciszkowi z Asyżu."
— Święty Pio z Pietrelciny

Czytaj dalej

• NOWA strona na Facebooku jest już AKTYWNA!
• Modlitwa Cudu - Jezus Cię wysłucha
• 15 Obietnic Matki Bożej za odmawianie Różańca